วันพฤหัสบดีที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2555

ใจ


เกรงใจ
ไม่คำนึงผิดถูก
เพราะต้องการ ทำให้ถูกใจ
เอาใจ
ไม่คำนึงถึงความพอดี
เพราะต้องการ ทำให้พอใจ
จริงใจ
ไม่คำนึงถึงความเหมาะสม
เพราะทำให้โดยไม่หวังผล
เห็นใจ
ไม่คำนึงถึงความสัมพันธ์และฐานะ
เพราะทำให้โดยสงสาร
เข้าใจ
ไม่คำนึงถึงเหตุผล
เพราะทำได้เหมาะสม
ตามกาล สถานที่ และบุคคล
เพราะเราไม่เข้าใจเขาก่อน
เราจึงโวยวายว่าเขาไม่เข้าใจเรา

ใจเขาใจเรา


อยู่ในสังคมมนุษย์
สิ่งที่ต้องระวังไม่ใช่มนุษย์เสมอไป
ใจที่เห็นแก่ตัวของเรานั่นแหละ
คือสิ่งที่ควรระมัดระวังให้มาก
เมื่อการกระทำต้องเกี่ยวพันกับผู้อื่น
ไม่ต้องเอาใครไปใส่ใจใคร
อย่าเอาเปรียบเขาก็พอ
เมื่อมิได้คำนึงถึงสวัสดิภาพของตนเอง
แต่ก็ต้องระมัดระวังสวัสดิภาพของผู้อื่น
เราไม่โกรธ เราไม่กลัว เราไม่เจ็บ
แต่ผู้อื่นอาจจะโกรธ อาจจะเจ็บ และอาจจะกลัว
ถึงคราวที่จำเป็นต้องกระทำแล้ว
ก็ลงมือกระทำด้วยสติปัญญาเถิด
ไม่ต้องมัวไปคำนึงถึงใจเรา ใจเขา
หรือแม้แต่ใจใครทั้งสิ้น

ทำอย่างไรดี


ไม่มีสิ่งที่ควรหรือไม่ควรทำ
สิ่งที่ไม่ควรทำในวันนี้
พรุ่งนี้อาจสมควรทำอย่างยิ่ง
สิ่งที่ควรทำกับคนหนึ่ง
อาจไม่ควรทำกับคนอื่นๆ
สิ่งที่ควรทำในสถานที่หนึ่ง
อาจทำไม่ได้เลยในที่อื่นๆ
ดังนั้น
ควรไม่ควรไม่อาจระบุได้แน่นอน
ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับเหตุปัจจัยที่เป็นอยู่เฉพาะหน้า
ยังไม่ถึงวาระที่ต้องกระทำ
ก็ไม่ต้องห่วงว่าจะกระทำอย่างไร
อาหารในความคิดคำนึง
ไม่อาจทำให้ท้องอิ่มได้
เมื่อถึงวาระที่จะกระทำ
ความรับผิดชอบแต่ชีวิตและสถานการณ์เฉพาะหน้า
จะทำให้รู้เองว่าควรทำอย่างไรดี
มีแต่ผู้อ่อนแอเท่านั้น
ที่ยึดมั่นอยู่กับพันธะสัญญา
สำหรับผู้เข้มแข็ง มั่นคง
เพียงทำตามความเหมาะสมเฉพาะหน้า

งาน google เอกสาร

วันพุธที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2555

การเริ่มต้น


พื้นแผ่นดิน เริ่มจาก ผงธุลี
มหานที เริ่มจาก ละอองน้ำ
ไร้การเริ่มต้นก็ไม่มีการลงท้าย
ความหวังย่อมสูญสลาย
ถ้าไร้การกระทำที่เหมาะสม กลมกลืน
เมื่อตื่นขึ้นรับรู้วันใหม่
จงตั้งใจเริ่มต้นเรียนชีวิต และโลก
สรรพสิ่งล้วนเปลี่ยนแปลงเป็นนิรันดร์
จะตายด้าน ล้าสมัยอยู่ไยกัน
เริ่มต้นไตร่ตรอง แล้วเริ่มต้น
สันโดษ อีกด้วยอดทน
หวังผลโดยไม่ยึดถือ
การมีชีวิตก็คือการเริ่มต้น

ความสำเร็จ


แม้ว่าลาจะร้องเสียงจิ้งหรีดได้
มันก็เป็นความล้มเหลว มากกว่าความสำเร็จ
ทางแห่งความสำเร็จของชีวิต
ไม่อาจเลียนแบบกันได้
ผู้มีทัศนะคับแคบงมงายเท่านั้น
ที่จะเลียนแบบวิถีแห่งความสำเร็จของผู้อื่น
ความพยายามของตัวตน เพื่อตัวตน
ไม่อาจช่วยให้ชีวิตพบความสำเร็จที่แท้จริงได้
เพราะความพยายามเช่นนี้อยู่ที่ไหน
ความสำเร็จที่แท้จริงก็หาอยู่ด้วยไม่
จะมีก็แต่ความสำเร็จจอมปลอม
ที่กว่าจะได้มาก็ต้องทุกข์ทรมาน แสวงหา
การเข้าใจความจริงของชีวิตนั่นเอง
คือความสำเร็จของชีวิต
และการใช้ชีวิตเพื่อสรรพชีวิต
ก็คือหนทางของความสำเร็จ